Het project dat ik nu samen met Paul Bogaers aan het maken ben gaat geheel in tegen de huidige stroom van jong en succesvol zijn in de kunsten. ‘Ja, ik ben vastgelopen’ is een onderzoek naar het juist niet meer geloven in wat je aan het doen bent, het voortploeteren terwijl je voelt dat dat eigenlijk geen zin meer heeft, het onder ogen zien dat je waarschijnlijk mislukt bent, wat misschien wel een van de bijna universele taboes is onder kunstenaars. Een dergelijke nederlaag hou je liever onder de pet. Dit gegeven is een interessant contrapunt in een kunstwereld waar zoals gezegd jong en succesvol zijn bon ton is. Voor die andere, veelal onzichtbare kant is geen plek. Toch kan dat voor kunstenaars bittere realiteit zijn, waar slechts weinigen heden ten dage oog voor lijken te hebben.
Maar deze kunstenaar is bereid dat wél onder ogen te zien en het zelfs naar buiten te brengen. Hij is zijn eigen Icarus die hoog naar de zon opstijgt maar die, wie weet, nu terug ter aarde aan het storten is. Al die ongebruikelijke informatie zal de grondstof zijn voor de composities die ik ga maken.
Om aan materiaal te komen voor dit project dat de titel heeft ‘Ja, ik ben vastgelopen’ interview ik kunstenaar Paul Bogaers. Het opgenomen stemmateriaal wordt verwerkt tot een zestal spraakcomposities. Muziek in de vorm van een recitatief, waarbij niet gezongen, maar enkel gesproken wordt. Nieuwe beschrijvingen, redeneringen en woorden kom ik hierbij tegen. Nog niet eerder ben ik zo diep met een en dezelfde persoon kunnen gaan. Om van daaruit een muzikaal portret neer te zetten. Heel persoonlijk maar als gezegd tegelijk universeel.
Beeldend kunstenaar Joost Conijn levert een bijdrage waarin hij vertelt over zijn relatie tot het gevaarlijke en werkelijke ‘vallen’ vanuit zijn kunstwerk, een zelfgebouwd vliegtuig. Vliegend over de Afrikaanse wouden in zijn handgemaakte kunstwerk, een vliegtuig, realiseert hij zich: mijn leven hangt aan de onzichtbare propeller.
Het finale woord wordt gegeven aan Jos Houweling (beeldend kunstenaar en oprichter van het Sandberg instituut, Amsterdam). Hij heeft het over 'de nutteloosheid' van zijn intensieve en gepassioneerde bezigheden als beeldend kunstenaar.
